
Van Normandië naar de Rijn. Na de geslaagde landing in juni 1944 van vijf divisies op de stranden van Normandië ontbrandde er een bloedige strijd die twee maanden later zijn beslag kreeg in de slag rond Fallaise, waar de stank van kadavers nog weken lang het ademen onmogelijk maakte. Daarna kwam Parijs in zicht. Charles de Gaulle kreeg zijn finest hour ondanks een scherpschutter in de Notre Dame. Antwerpen werd op 3 september bereikt. Toen de herfst begon werden bij de Amerikanen de legers lam gelegd door schandalige en corrupte logistiek. Montgomery bereidde, met instemming van Eisenhower, Market Garden voor. Het plan mislukte niet door gebrek aan inzet, wel door onderlinge ruzies tussen generaals en vooral door het slechte weer. De strijd wordt op de voet gevolgd. De haven van Antwerpen kon pas functioneren wanneer de Duitsers verjaagde zouden zijn van de oevers van de Westerschelde.
…De geallieerden hadden bij de landing in Normandië in juni 22 miljoen (!) jerrycans brandstof aan land gebracht, maar in augustus was de helft daarvan weg, verdwenen, onderhands verkocht aan Franse boeren of via privé handeltjes op de zwarte markt terechtgekomen… Corruptie ligt in iedere grote organisatie op de loer, zeker als het grote voorraden in een verarmd land betreft. Het zou tot op zekere hoogte zelfs met een korrel zout zijn genomen indien de bevoorrading van de troepen vlot en efficiënt zou zijn verlopen. COMZ werkte echter volgens het bureaucratische boekje en het boekje was heiliger dan de nood van de legers. Een leger dat optrekt wil brandstof, veel brandstof…
…Neillands baseerde zijn boek op intensieve studies van militaire bronnen −Duitse, Britse en Amerikaanse− maar ook op persoonlijke interviews met veteranen. De lezer zou volgens hem eerst eens af moeten rekenen met geromantiseerde verhalen als A Bridge Too Far. Deze titel roept een verkeerde suggestie op. Het was ‘geen brug te ver’. Het was wel degelijk haalbaar geweest mits −met name tijdens de voorbereidingen− door het opperbevel de juiste beslissingen waren genomen. Op dit aspect wordt in dit overzicht meermaals ingegaan…
… Hebben Gavin en Brereton zich door Browning laten bepraten? Browning die zijn zinnen gezet had op een hoofdkwartier op een hoogte vanwaar hij goed radiocontact kon maken met alle divisies en de leidersrol voor zich kon opeisen voordat de hoger in rang zijnde generaal Horrocks twee dagen later het strijdtoneel zou gaan betreden en het opperbevel zou overnemen? Luitenant-kolonel John Frost, de latere held van de Arnhemse brug, beaamde dit ten volle: op D-day zou het een eitje zijn geweest en toch kon de 82e Divisie maar één bataljon vrijmaken omdat ze zo nodig de Groesbeekse hoogten zeker moesten stellen om daar het hoofdkwartier van het Legerkorps te vestigen…
…De mannen van het 1st Airborne kregen geen warm onthaal van hun Amerikaanse collega’s in Nijmegen. ‘Verdomme, is dat nu vechten? en zeven f*** dagen je even inspannen en nu lekker terug naar moeder de vrouw?’ werd hen nageroepen. Een soldaat die een slag verliest heeft behalve de tegenstander die hij niet kon verslaan nóg meer vijanden…